Waarom Milaan ineens superrijken van over de hele wereld aantrekt

Eén cijfer zet aan het denken: in het economische hart van Italië beschikt één op de twaalf inwoners over een vermogen van meer dan een miljoen euro. Dat blijkt uit de jongste analyse van Henley & Partners, geciteerd door het Italiaanse economische dagblad Il Sole 24 Ore, die de Lombardische hoofdstad uitroept tot favoriete bestemming van de internationale financiële elite.

De perfecte cocktail die de superrijken verleidt

Wat heeft Milaan veranderd in een magneet voor grote vermogens? Een samenspel van verschillende factoren. De Brexit heeft een leemte achtergelaten in het Europese landschap die de stad op slimme wijze heeft weten te vullen. Haar rol als zenuwcentrum van de Italiaanse financiële wereld is verstevigd. Maar de echte troefkaart is het fiscale regime voor grote vermogens: een unieke buitenkans in Europa.

De uittocht van miljonairs uit Londen zegt meer over deze transformatie dan duizend statistieken. In de Britse hoofdstad is er nog maar één miljonair op 41 inwoners. De geleidelijke ontmanteling van de "non-dom"-status heeft een einde gemaakt aan de fiscale privileges die de City jarenlang onweerstaanbaar maakten. Wie vroeger alleen belasting betaalde op Britse inkomsten, zoekt nu gunstigere oorden op.

De onzichtbare kapitaalstroom

Alleen al in 2025 kwamen 3.600 vermogende personen naar Italië, bijna allemaal naar Mil    aan. Zij brachten meer dan 20 miljard dollar aan liquiditeiten mee, vastgoed niet meegerekend. Naast Dubai en Miami duikt Milaan in het rapport van Henley & Partners op als een van de zeldzame steden ter wereld waar een "versnelde groei" in de nieuwe instroom uit de hoge financiële kringen wordt voorspeld.

Het Italiaanse systeem rust op twee pijlers: een jaarlijkse forfaitaire belasting van 200.000 euro (tot vorig jaar) voor wie zijn vermogen naar Italië verplaatst en het investeert in vastgoed of financiën, en successierechten van 4%, naar Zwitsers model.

Adembenemende cijfers

Kijk je naar de top van de piramide, dan wordt de ware omvang van het fenomeen duidelijk. Milaan telt 182 centimiljonairs, dus mensen met een vermogen van meer dan honderd miljoen dollar: evenveel als Los Angeles of Parijs, maar met aanzienlijk minder inwoners.

Het mechanisme werkt zo: of je nu 500.000 of 50 miljoen euro per jaar buiten Italië verdient, de fiscus neemt genoegen met het forfaitaire bedrag. De regeling loopt tot 15 jaar en kan tegen een verlaagd tarief worden uitgebreid naar gezinsleden. Het gevolg? Een enorme aantrekkingskracht op techondernemers, voormalige topmanagers, profsporters en gepensioneerde goudhaantjes.

Waarom Milaan andere Italiaanse steden klopt

Van alle mogelijke bestemmingen in Italië biedt de Lombardische hoofdstad de ideale balans tussen fiscale voordelen en professionele kansen. De stad heeft uitstekende verbindingen, ligt dicht bij de Europese hoofdsteden en kan rekenen op tal van evenementen en internationale kringen. Rome betovert met schoonheid en geschiedenis, maar Milaan geldt als de rationele, strategische keuze voor wie wil profiteren van de flat tax en tegelijk midden in de economie wil blijven staan.

Bovendien is de status van "nieuwe resident" compatibel met bedrijfsvoering, vermogensbeheer en het oprichten van Italiaanse holdings. Voor velen is het de perfecte rekensom: in Europa wonen, genieten van zon en Italiaans design, maar minder belasting betalen dan in Londen of Parijs.

De wijken van de nieuwe superrijken

Waar vestigen deze nieuwe rijken zich? In de meest exclusieve districten: Brera, CityLife, Porta Nuova, San Babila, de Quadrilatero della Moda. Hier explodeert de luxemarkt. Penthouses met uitzicht op de Dom, residenties ontworpen door sterarchitecten, futuristische appartementen in wolkenkrabbers met spa, fitness en 24-uursconcierge.

De dolgedraaide vraag heeft de prijzen naar recordhoogtes gejaagd. Transacties vinden vaak plaats zonder hypotheek, volledig contant. Wie koopt er? Welgestelde expats, investeerders, digitale ondernemers, bekende gezichten uit het bedrijfsleven en de sport.

Een verleidelijke levensstijl

Daarbovenop komt een kosmopolitisch lifestyle-aanbod: sterrenrestaurants, mondiale evenementen als de Salone del Mobile en de Fashion Week, snelle verbindingen met heel Europa, en een uiterst levendige culturele scène.

Milaan biedt een elegante maar efficiënte levenswijze, waar de Italiaanse flair samengaat met een businessvriendelijke mentaliteit. Velen zien de stad als een "coole" standplaats als alternatief voor Londen, Dubai of Parijs: minder druk, een hoge levensstandaard, minder fiscale rompslomp en meer stedelijke kwaliteit. Voor de nieuwe rijken van de wereld een onweerstaanbare mix.

Hoe je de echte ziel van Milaan ontdekt

Maar hoe dring je echt door tot de Milanese geest? Anders dan Rome en Venetië, die hun schatten meteen tonen, vraagt Milaan geduld. Je begint bij de Dom, die marmeren berg met 3.400 beelden en 135 torentjes, door Oscar Wilde ooit weggezet als een "monsterlijk misbaksel". Toch is de Dom, zo theatraal als hij is, niet de ware ziel van de stad. Milaan is discretie, subtiliteit, wat zich achter gesloten deuren afspeelt.

De Villa Necchi Campiglio is een bezoek waard, het modernistische herenhuis uit de jaren dertig waar de film I Am Love werd opgenomen. In de sobere vertrekken voel je de Milanese onrust, de obsessie met vernieuwing die hand in hand gaat met de verering van historische plekken.

Zoals de Bar Basso in de Via Plinio, onveranderd sinds 1947, waar de negroni in enorme glazen wordt geserveerd (tenzij je om een "fragola"-glas vraagt, zoals de Milanezen). Obers met vlinderdasje, ouderen die kaartspelen onder imposante kroonluchters, een sfeer uit een andere tijd.

Voor iets moderners is er de zone tussen de Via Melzo en de Via Lambro bij Porta Venezia. Ultramarino voor natuurwijnen, Osteria alla Concorrenza voor crostoni met biefstuk, taleggio of – voor wie durft – paardentartaar met haring. Aan de overkant loopt Bar Picchio, met zijn interieur vol jaren 80-kitsch, rond zeven uur vol voor de spritz.

Het ritueel van het aperitief

Milanezen leven voor het aperitief na het werk, overdag kan de stad grijs lijken, vol mensen op weg naar kantoor of bank. Het is de metropool van de industrie, waar je heen gaat om geld te verdienen. Het Italiaanse Londen, van vergaderingen en metro’s. Maar zodra het werk erop zit, weten de Milanezen hoe ze het leven moeten vieren: uitstekende restaurants, verfijnde wijnbars, culturele programma’s op topniveau.

Een voorstelling in de Scala is onmisbaar, de tempel waar Maria Callas en Toscanini optraden. Dankzij het systeem waarin tickets teruggegeven kunnen worden, is er vaak zelfs op het laatste moment nog plaats. Een staanplaats op het bovenbalkon voor Mozarts "Così fan tutte" kost slechts 30 euro. Je moet je wel wat vooroverbuigen om iets te kunnen zien en de fluwelen stoeltjes zijn smal, maar de akoestiek is perfect en het vergulde interieur van het achttiende-eeuwse theater is de moeite meer dan waard.

Een andere verplichte stop: de kerk San Maurizio al Monastero Maggiore aan de Corso Magenta. Van buiten onopvallend, binnen een explosie van renaissancistische kleuren. Men noemt haar de Sixtijnse Kapel van Milaan. Net als je denkt alles gezien te hebben, ontdek je een verborgen deel dat nog spectaculairder is.

Dan is het tijd voor een drankje bij Camparino, een elegante zaak met zicht op de Dom vanuit de Galleria Vittorio Emanuele II. Opgericht in 1915 door Davide Campari, de zoon van de uitvinder van het drankje, serveert het Campari-cocktails die worden gebracht door obers in witte smoking. Je treft er piekfijn geklede mensen: sommigen in verhitte zakelijke besprekingen, anderen alleen met hun gedachten, terwijl ze naar het olympisch dorp aan de voet van de Dom kijken en zich afvragen wanneer Milaan weer normaal wordt.

(KDR/©GreenMe.it/Vertaling en aanpassing: The Global Money/Illustratie: Unsplash)